Nowości wydawnicze - szczegóły

«  Dodaj Informację

Astronomia (3) | Biografie (1) | Etnologia (2) | Farmacja (1) | Gimnazjum (2) | Historia (15) | Języki obce (3) | Kształcenie zintegrowane | Liceum/Technikum (1) | Literatura (10) | Muzyka (3) | Nauki ekonomiczne (2) | Nauki humanistyczne i społeczne (60) | Nauki przyrodnicze i medyczne (14) | Nauki ścisłe i techniczne (4) | Pedagogika (15) | Psychologia (1) | Socjologia (2) | Szkoła podstawowa (4) | Wychowanie przedszkolne (4)

Historia obozu koncentracyjnego w Warszawie
2007-10-01 15:54:28

Historię, lokalizację oraz liczbę ofiar niemieckiego obozu koncentracyjnego znajdującego się w Warszawie - można poznać dzięki najnowszej publikacji IPN, autorstwa Bogusława Kopki "Konzentrationslager Warschau. Historia i następstwa". Spotkanie na temat książki odbyło się w stołecznym Muzeum Powstania Warszawskiego. "To pierwsza kompleksowa monografia tego nieco zapomnianego warszawskiego obozu koncentracyjnego. Opisuje ona teren, gdzie nie tylko funkcjonował obóz, ale po wojnie było także więzienie. Obecnie wokół obozu toczy się bardzo emocjonalna dyskusja i mam nadzieję, że ta publikacja przyczyni się do jej uporządkowania" - mówił podczas spotkania prezes Instytutu Pamięci Narodowej, Janusz Kurtyka.


Wypowiedź Kurtyki nawiązywała do wydanej w 2002 roku książki autorstwa byłej sędzi Głównej Komisji Badania Zbrodni Hitlerowskich w Polsce, Marii Trzcińskiej "Obóz zagłady w centrum Warszawy - KL Warschau", w której Trzcińska uznawała warszawski obóz za obóz zagłady, szacując liczbę ofiar, jakie w nim zginęły na 200 tys., podczas gdy Kopka w swojej publikacji uznaje KL Warschau za obóz koncentracyjny, oceniając liczbę zabitych na ok. 20 tys.

Prezes IPN zwrócił także uwagę na uwypuklony w publikacji fakt, że Warszawa była jednym z miejsc realizacji "Aktion 1005", w ramach której Niemcy zacierali ślady popełnianych zbrodni. "Palenie ciał zamordowanych przez Niemców ofiar było jednym z elementów tej akcji" - dodał Kurtyka.

Książka Kopki składa się z dwóch części: studyjnej - interpretującej dokumenty dotyczące historii obozu, oraz z części zawierającej protokoły przesłuchań świadków, zdjęcia obozu i faksymile protokołów oględzin miejsca, gdzie znajdował się obóz. Przy jej tworzeniu autor współpracował również z historykami niemieckimi.

Autor podkreśla, że tak istotne różnice w ocenie statusu i liczby ofiar KL Warschau pomiędzy nim a sędzią Trzcińską wynikają generalnie z różnej interpretacji zeznań świadków. "Głównie bowiem świadkowie zeznawali, że był to obóz zagłady, nie ma na ten temat zachowanych dokumentów. Dokumenty nie potwierdzają także istnienia filii obozu w okolicach Dworca Zachodniego czy na Kole, o których pisze Trzcińska " - powiedział Kopka. Autor dodał, że proponowano Trzcińskiej włączenie się w proces tworzenia książki i przedstawienie własnego punktu widzenia, jednak odmówiła.

Obecny na spotkaniu wiceprezydent stolicy, Włodzimierz Paszyński odczytał przesłanie od prezydent miasta, Hanny Gronkiewicz-Waltz, w którym podziękowała ona za trud badawczy włożony w tworzenie publikacji i podkreśliła, jak ważne jest oddanie hołdu zapomnianym miejscom martyrologii warszawiaków.

Przesłanie to nawiązywało do protestów Komitetu Upamiętnienia Ofiar Obozu Zagłady Konzentrationslager Warschau, którego przedstawiciele demonstrowali w czwartek przed Muzeum Powstania Warszawskiego, domagając się budowy pomnika ofiar obozu.

Konzentrationslager Warschau (KL Warschau) powstał w 1943 roku na mocy decyzji Reichsfuehrera Heinricha Himmlera. Znajdował się na terenie pomiędzy ul. Zamenhoffa, Gęsią i Okopową. Był niemieckim obozem koncentracyjnym przeznaczonym dla Polaków i Żydów. Głównym zadaniem więźniów było uporządkowanie terenu pozostałego po likwidacji Getta i założenie tam parku.

Obóz stał się symbolem eksterminacji Polaków. Na jego terenie i w pobliżu rozstrzeliwano więźniów z Pawiaka, z aresztu przy al. Szucha i z ulicznych łapanek. Zwłoki palono na placach i w krematoriach. KL Warschau został wyzwolony 5 sierpnia 1944 roku podczas Powstania Warszawskiego przez żołnierzy batalionu "Zośka". Na terenie dawnego obozu po wojnie było więzienie, najpierw wykorzystywane przez NKWD, później UB, z przeznaczeniem dla więźniów kryminalnych i politycznych. Zburzono je pod koniec lat 50.

PAP - Nauka w Polsce, Anna Kondek