Informacje - szczegóły

«  Dodaj Informację

Antropologia (15) | Archeologia (476) | Astronomia (499) | Biologia (152) | Biotechnologia (36) | Chemia (76) | Ciekawostki (1664) | Ekologia (457) | Ekonomia i Biznes (304) | Etnologia (20) | Filozofia (28) | Fizyka (89) | Fundusze, granty, stypendia (126) | Genetyka (120) | Geografia (46) | Geologia (51) | Gimnazjum (21) | Historia (675) | Historia sztuki (100) | Imprezy kulturalne (332) | Informatyka (299) | Inne (485) | Językoznawstwo i filologie (78) | Konferencje i imprezy naukowe (466) | Konkursy (336) | Kształcenie zintegrowane (8) | Liceum / Technikum (113) | Literatura (77) | Ludzie nauki (233) | Matematyka (35) | Medycyna (1321) | Miasta i regiony (23) | Muzyka (35) | News bulletin - English (627) | Paleontologia (39) | Prawo (110) | Przyroda (388) | Psychologia (213) | Religie (71) | Rozrywka (55) | Socjologia (309) | Sport (46) | Studia wyższe (175) | Szkoła podstawowa IV-VI (15) | Sztuka (14) | Świat (1155) | Targi (52) | Technika i technologie (481) | Turystyka (12) | Uczelnie wyższe (502) | Unia Europejska (76) | Współpraca naukowa (24) | Wszystkie etapy szkolne (149) | Wychowanie przedszkolne (18) | Z życia szkoły (36) | Żywienie (122)

Komórki rozpoznają "wielkość" nanocząstek
2008-03-25 08:51:13

Nanocząstki złota oraz srebra połączone z odpowiednią substancją chemiczną, dla której na powierzchni błony komórkowej komórek nowotworowych znajdują się w dużej liczbie receptory, mogą zmieniać funkcjonowanie tych komórek w zależności od swej wielkości. Najbardziej reaktywne są drobinki o wielkości od 40 do 50 nanometrów, donosi "Nature Nanotechnology".

Naukowcy z University of Toronto, których prace koordynował prof. Warren C. W. Chan, przeprowadzili badania, które miały na celu określenie sposobu interakcji nanocząstek metali (złota i srebra) z komórkami, gdzie czynnikiem zmiennym była wielkość zastosowanych w analizach nanocząstek, czyli drobinek o wielkości miliardowych części metra.
Przebadano nanocząstki o średnicy od 2 do 100 nanometrów, do powierzchni których w pierwszym etapie dołączono związek chemiczny Herceptin (stosowany jako lekarstwo w terapii antynowotworowej), który wiąże się z licznymi receptorami ErbB2 na powierzchni komórki rakowej.

Istnieje zależność liniowa pomiędzy średnicą nanocząstek, a jej powierzchnią i ilością cząsteczek Herceptinu, jaki może zostać związany z powierzchnią drobinek złota lub srebra - im większa nanocząstka, tym większa powierzchnia, do której może przyłączyć się inny związek chemiczny.

Tak przygotowane nanocząstki o różnej wielkości utrzymywano w kontakcie z komórkami ludzkiego nowotworu piersi (SK-BR-3) w temperaturze 4 oraz 37 stopni Celsjusza.

Podczas hodowli w obniżonej temperaturze, naukowcy zaobserwowali minimalne wnikanie nanocząstek do wnętrza komórek, za co odpowiedzialne były procesy biologiczne niezwiązane z receptorami znajdującymi się na powierzchni błony komórkowej.

Inaczej, gdy hodowla prowadzona była w temperaturze optymalnej do funkcjonowania komórek (37 stopni Celsjusza) - teraz ilość nanocząstek wnikających do wnętrza komórki jest bardzo duża, za co z całą pewnością odpowiedzialna była reakcja receptorów komórkowych z Herceptinem związanym z drobinkami złota lub srebra.

Podczas analiz okazało się, iż w zależności od wielkości nanocząstek (i co za tym idzie ilości cząsteczek Herceptinu na ich powierzchni) zmienia się liczba wnikających drobinek do środka komórki oraz zmniejsza się liczba receptorów ErbB2 na zewnętrznej błonie komórkowej komórek nowotworowych. Fakt, ten związany jest z łączeniem się receptorów z nanocząstkami złota poprzez Herceptin, a następnie "wessanie" takiego kompleksu do wnętrza komórki rakowej.

Ilość dostępnych receptorów ErbB2 po hodowli komórek nowotworowych z nanocząstkami o średnicy 40-50 nanometrów zmniejsza się o 40 procent, co nie było obserwowane w przypadku drobinek o większej, jak i mniejszej średnicy.

Taka zmiana struktury komórki powoduje zmianę jej sposobu funkcjonowania i uruchomienie szlaków metabolicznych, które w konsekwencji prowadzą do śmierci komórki.

Według naukowców, dokonane okrycie wskazuje jednoznacznie, że układy zawierające nanocząstki nie tylko pasywnie wpływają na funkcjonowanie żywej komórki (poprzez obecność samych nanocząstek w jej wnętrzu), ale również mogą aktywnie modyfikować metabolizm komórkowy, co w przyszłości może znaleźć zastosowania w nowoczesnych metodach terapeutycznych. KLG

PAP - Nauka w Polsce

Jeżeli nie znalazłeś tego czego szukasz skorzystaj z poniższej wyszukiwarki.

Web www.eduskrypt.pl