Niebo w marcu - Astronomia

eduskrypt.pl - platforma nominowana do WORLD SUMMIT AWARD 2007

» Ustaw jako strona startowa » Dodaj do ulubionych » Reklama » Napisz do nas

Zobacz inne moduły eduskrypt.pl:

Wydawnictwo

Księgarnia

Programy

Szkolenia

Studia

Testy

Prasa

Mp3

Informacje - szczegóły

« Dodaj Informację

Niebo w marcu
2010-03-01 23:09:09

W marcu panują świetne warunki do obserwacji Satuna, a także aż czterech ciał z pasa głównego planetiod: Ceres, Westy, Pallas i Herculiny - poinformował dr Arkadiusz Olech z Centrum Astronomicznego PAN w Warszawie.

W marcu szybko przybywa dnia. Na początku miesiąca Słońce wzejdzie w Warszawie o godzinie 6:23, a zajdzie o 17:16. 31 marca nasza dzienna gwiazda pojawi się na horyzoncie o godzinie 6:14 (już po zmianie czasu na letni), a zniknie za nim o 19:08.

Wiosna rozpocznie się w tym roku 20 marca o godzinie 18:32, kiedy to Słońce znajdzie się w punkcie równonocy wiosennej i wstąpi w znak Barana.

Kolejność faz Księżyca w marcu jest następująca: ostatnia kwadra - 7 III o godzinie 16:42, nów - 15 III o godzinie 22:01, pierwsza kwadra - 23 III o godzinie 12:00 oraz pełnia - 30 III o godzinie 4:25. Najbliżej Ziemi nasz naturalny satelita znajdzie się 28 marca o godzinie 6:59, a najdalej 12 marca o godzinie 11:06.

Ostatnie dni miesiąca to czas, w którym możemy spróbować dojrzeć Merkurego. Wieczorem, około godziny po zachodzie Słońca, widać go niespełna 10 stopni nad zachodnim horyzontem. Planeta świeci z blaskiem -1 wielkości gwiazdowej, więc jest jasna i nie powinno być problemów z dostrzeżeniem jej nawet w łunie wieczornej.

O podobnej porze i w podobnym miejscu na sferze niebieskiej znajdziemy Wenus. Jest ona jednak on Merkurego znacznie jaśniejsza i warunki do jej obserwacji, w ciągu miesiąca, wyraźnie się poprawiają. W pierwszych dniach marca, godzinę po zachodzie Słońca Wenus świeci tylko 4 stopnie nad horyzontem, natomiast pod koniec miesiąca już na wysokości 10 stopni.

Mars oddala się od Ziemi, przez co jego blask, na przestrzeni najbliższego miesiąca, maleje z -0.6 do +0.1 wielkości gwiazdowej. Planeta jest jednak doskonale widoczna przez pierwszą połowę nocy, kiedy to świeci w konstelacji Raka.

Jowisz, podobnie jak Uran i Neptun, znajdują się na niebie blisko Słońca i ich obserwacje w marcu nie są możliwe.

Ze względu ma marcową opozycję, mamy bardzo dobre warunki do obserwacji Saturna. Planeta jest widoczna przez całą noc w konstelacji Panny. Przez amatorskie teleskopy można próbować dojrzeć szczegóły na powierzchni planety, jej pierścienie (które wciąż leżą w płaszczyźnie widzenia) oraz najjaśniejsze księżyce.

Chcąc zobaczyć planetę karłowatą Pluton musimy wyposażyć się w teleskop o średnicy zwierciadła przynajmniej 15-20 centymetrów, wstać nad ranem i poszukiwać jej w konstelacji Węża.

Druga planeta karłowata - (1) Ceres znajduje się pobliżu opozycji i jest widoczna w gwiazdozbiorze Strzelca. Jej jasność wynosi niespełna 9 wielkości gwiazdowych, jest więc widoczna przez większą lornetkę lub teleskop. Z podobnym blaskiem świeci planetoida (2) Pallas, która w marcu przemieszcza się na tle gwiazd z konstelacji Węża. Wyraźnie od niej jaśniejsza jest (4) Westa, która niedawno przebywała w opozycji. Wciąż widać ją w gwiazdozbiorze Lwa. Kolejnna jasna planetoida, którą widać w marcu, to (532) Herculina, która przesuwa się na tle konstelacji Warkocza Bereniki.

W marcu nie mamy do czynienia z żadnym dużym rojem meteorów. Z wartych wspomnienia spadających gwiazd są tylko te z rozmytego roju Wirginidów, których maksimum aktywności przypada na 24 marca. Nawet wtedy nie powinniśmy jednak liczyć na więcej niż około pięć meteorów na godzinę. AOL

PAP - Nauka w Polsce

Jeżeli nie znalazłeś tego czego szukasz skorzystaj z poniższej wyszukiwarki.

Koszyk jest pusty

Polecamy: